Uiteraard is het begrip ‘civil society’ niet nieuw. In de negentiende eeuw hebben ze er ook mee ‘gestoeid’. 

Wij zullen zeker moeilijk tijden tegen komen.
Tegelijke tijd vind ik uitdaagende om dit ?civil society? van het heden mee te maken.
Deze is van nu maar ook niet van het verleden.
De tijden zijn anders en het gaat om de eerste plaats om bezuinigen en niet zo zeer om ?civil society?.
Wanneer heet dat ?civil society??
Ik snap het soms niet. Zijn wij niet bezig als burgers met ?civil society??

Ja, zeker.

De overheid wil zich meer en meer terugtrekken en dat wil zij doen op een verantwoorde manier.

Vertrouwen in elkaar is van cruciaal belang in deze kwestie!

En voor de ge?nteresseerden nog een interessante link met wat meer informatie over het theoretische principe van de ‘civil society’.

http://en.wikipedia.org/wiki/Civil_society

Moeilijk hoor. De overheid heeft onder de noemer ‘verzorgingsstaat’ de afgelopen decennia het maatschappelijk middenveld volledig uitgeroeid en komt er nu achter dat er enorme gaten vallen die ze zelf bij nader inzien toch bij lange na niet kan dichten. Goede raad is duur.

Maar dat de overheid denkt dit zelf te moeten gaan organiseren en orchestreren doet weinig goeds verwachten. Die realiseert nog niet dat er pas weer enig uit de burgerij georganiseerd leven in het middenveld kan ontstaan, wanneer zij haar olifantspoten definitief terugtrekt.

Schiet niet op ‘n mug met een kanon: Confucius

Rogier, uitroeien vind ik wel wat sterk!

Nu ja, een soort ontworteling. In ieder geval is het ding daar aan dood gegaan.

Volgens mijn is dit gewoon de ruk naar naar rechts. Een gevolg van de revolutie in de Voortuin.

Ik realiseer me dat het wel erg eenzijdig is om de oorzaak van de problematiek geheel en al bij de overheid te leggen. De hele maatschappij is verzakelijkt. Waarom doen veel minder mensen dan vroeger vrijwilligerswerk? Enerzijds omdat er veel minder behoefte aan is dan vroeger. Toen ik als vrijwilliger voor de Zonnebloem werkte (gehandicapten, vooral ouderen), moesten we echt vechten voor de aandacht. Er waren namelijk zoveel professionals in deze hoek bezig die activiteiten organiseerden en daarmee met ons concurreerden, dat het nauwelijks meer lukte de Zonnebloemboot vol te krijgen. Resultaat dat de vrijwilligers afhaakten, waaronder ik zelf.

De aanwezigheid van al die professionals heeft er toe geleid dat er voor vrijwilligers ‘weinig eer’ meer is te behalen. Ze hebben niet meer het gevoel vanuit de basis iets nuttigs voor medemens en maatschappij te doen, maar als gratis werkkracht door professionals of overheid gezien te worden.

De doelgroep zelf zit ook niet meer op vrijwilligers te wachten. Wanneer iemand vrijwillig iets voor je doet, vraagt dat een soort dankbaarheid. En daar heeft de doelgroep geen zin in. Ze kunnen namelijk ook (bij professionals en overheid) hun ‘rechten’ doen gelden: een heel wat comfortabeler positie.

Ook werd vroeger enorm veel vrijwilligerswerk door (niet-werkende) vrouwen gedaan. Die zijn er steeds minder. Er zijn dus minder uren beschikbaar.

Vrijwilligerswerk vereist een sterke organisatie. Maar het hedendaagse individu heeft weinig meer op met ‘baasspelers’ en bepaalt liever zelf wat hij of zij doet, en wanneer. Het is de vraag of het verenigingsleven in onze geindividualiseerde samenleving in de toekomst ?berhaupt nog kans heeft.

Interessant onderwerp.

Kun je mensen motiveren zodat ze weer interesse krijgen in elkaar   Als ik naar de gemiddelde mens kijk, dan zie je deze in versneld tempo door de straten hollen of fietsen. 

Ik weet ook niet of dat van bovenaf geregisseerd kan worden

Er is zoiets als ‘liefde’ en dat zit ergens ‘in’ je en dat kan je spiegelen in de medemens. Dat moet je dan wel willen en dat moet je durven. Daar verdien je dan geen geld mee maar je krijgt er een vedomd lekker gevoel van! 

http://www.zeeburg.nu/index.php/Comments/geld_doet_iets_met_mensen/

Rogier,
als je bovenstaande link aanklikt dan kun je nog eens nalezen dat geld iets doet met het interesse dat de mens heeft en stelt in elkaar! Uiteraard is het niet het geld dat dit doet maar de betekenis die de mens geeft aan geld (en bezit).

De mens moet dus weer het gevoel krijgen dat het prettig is en in die zin ‘winstgevend’ om iets (gratis) voor een ander te doen.

Vroeger was er een soort noodzakelijk wederzijds dienstbetoon. In die zin was het nu eenmaal noodzakelijk dat iedereen meehielp met branden blussen, dus deed iedereen dat. Er was een enorme sociale controle op dat soort dingen, dus je hield het wel uit je hoofd om je te onttrekken.

Die sociale samenhang is er nauwelijks meer. Wederzijds hulpbetoon wordt (door technische ontwikkelingen) niet langer als strict noodzakelijk gezien. Ik denk dat daar de kern van het probleem zit.

Er zullen altijd mensen die ‘uit een goed hart’ ‘zo maar’ anderen van dienst willen zijn. Maar dat was vroeger en is vandaag maar een kleine minderheid.

De sociale contacten van vroeger, dat hele netwerk van onderling dienstbetoon, is volkomen gekapitaliseerd. Ik koop mijn diensten, en hoef het niet meer aan de buurvrouw te vragen. Dat is een stuk zekerder.

Alleen: degenen die niets meer te kopen hebben, hebben ook niets meer te ruilen, want voor hun wederdiensten is geen vraag meer. Dat is de tragiek.

Rogier het beste is om een duik te nemen in je iegen leven. Wat doe jij vrijwillig voor je naaste mede mens?

Wat doe ik? Nu ja, ik werk als vice-voorzitter voor Assadaaka. Ik werk pak weg zo’n dertig uur per week voor Assadaaka.

Daarnaast heb ik mijn eigen werk (tekstschrijver, projectontwikkelaar) en dan heb je je familie (het grootste gedeelte woont ver weg), vrienden, kennissen en de gewone dagelijkse sores (bouwputellende ).

Tja ... ik kan voor mijzelf zeggen dat ik van mensen hou en dat ik ervan hou om met mensen te zijn en te werken.  Het moet dan wel werk zijn waar ik mijzelf in kan uitdrukken, mijn ziel, mijn innerlijk .

Maarrrrrrr ... lieve Rogier en alle lieve mensen van Zeeburg (om maar eens mee te beginnen en dan ook diegenen die ons besturen en bestuurd hebben) als ik bijvoorbeeld kijk naar een aanbod van de Bijenkorf dat mij gedaan wordt voor de komende kerst: Kerstring ter waarde van 4000 euro of een champagnefles ingelegd met Swarowski kristal -mijn God wie koopt zoiets - dan denk ik tja ... daar moet je hard voor werken en dan heb je echt geen tijd en geen puf meer om nog eens vrijwilligers werk te doen!

Dit is geen kritiek, dit is meer een advies: mensen draven door ... the machines uit The Matrix ... en stoppen pas als ze stuk zijn

iegen m/z eigen.

Ik mis echt wel mijn eindredacteur

@Tess
Ik wil best jou eindredacteur worden
Jij een vrouw die een voorbeeld voor alle andere vrouwen kan zijn.
Geen enkele vrouw die tegen jou opgewassen kan zijn;-)
Jij bent uniek op deze wereld.
Ik kijk persoonlijk heel hoog tegen jou.
Jij doet heel veel voor de medemens.
Petje af voor jou dame

Nou Ahmed, je kijkt wel beduusd ... maar goed ik begrijp wat je wil zeggen.

Mensen mogen elkaar wel eens een complimentje maken.

Als ik dan toch off topic complimentjes mag maken: Tess, als je je afvraagt wat Rogier zoal uitspookt, ik mag natuurlijk niet voor hem spreken maar Rogier is de oprichter van de oude indischebuurt.nl en zonder hem (en mellouki) hadden de Zeeburger buurtblogs niet zo doorgebloeid als ze nu doen. Mijn dank zij groot!

Mijn punt is dat we het maatschappelijk niet zo zeer van individuele ‘goede mensen’ moeten hebben, maar van een bepaalde ‘winst’ die gemaakt kan worden via het inzetten voor de medemens, en waardoor die inzet dus aantrekkelijk wordt. Vroeger was die ‘winst’ gemakkelijker te maken dan nu. Men kon op zijn tijd een wederdienst verwachten (in die zin een soort verzekering) en bovendien wachtte een beloning hiernamaals.

Tegenwoordig is men niet meer dermate wederzijds afhankelijk, maar daar tegenover staat dat men om precies die reden dus ook niet zo veel meer in de ander investeert (zie ook ander artikel, dat ging over rijkdom geloof ik en had min of meer dezelfde boodschap). De meeste mensen in Nederland geloven ook niet meer in een beloning hiernamaals.

Zich voor de maatschappij inzetten moet voor het berekenend wezen dat de mens nu eenmaal is, op de een of andere manier ‘lonend’ zijn. Of die beloning nu zit in wederdiensten, zichzelf geweldig vinden of nog anders. Ik spreek nu even beheerstechnisch.

Er zijn inderdaad ook nog mensen die zich compleet belangeloos inzetten voor anderen, maar dat zijn er zeer weinigen, en dat is uit politiek en beheerstechnisch perspectief niet van belang, want niet te sturen.

(ahmed, misschien kan je al je aliassen ook nog op komen laten draven; dan wordt het helemaal een mooi spiegelpaleis…!)

Nou Saskia dat was geen off topic complimentje hoor!

Ik zou Mark van Dongen wilen vragen om zijn licht te laten schijnen over bovenstaande nieuwe ontwikkelingen!

Overigens wil ik nog mededelen dat ik me zo productief mogelijk tracht in te zetten voor de medemens. Het grootste deel van de tijd wordt besteeds door de week overdag door middel van het als projectleider co?rdineren van het heien van heipalen voor onder andere woningen. Bijkomend voordeel van deze activiteiten in dienst van de samenleving, is dat ik daarbij ook nog inkomsten genereer, zodat ik geen beroep hoef te doen op overheidsgelden en zelfs door middel van belastingen financieel kan bijdragen aan het verschaffen van ondersteuning aan mensen die financieel niet voor zichzelf kunnen zorgen. Met name dat laatste doet me veel genoegen.

Rogier het lijkt mij geen verdienste om te werken en geld te genereren. Ik zou zeggen, jij bent een gelukkig mens toch?

.)

Tess, het lijkt mij wel een verdienste om te werken en geld te genereren. En ja, ik ben een gelukkig mens.

Eigenlijk geloof ik trouwens meer in genade dan in verdienste.

Ja Rogier, ik ook! en een beetje geluk, wat hersenen, de juiste mensen op de juiste plekken etc. ...

Het Sociaal Domein in de ?civil society? in Zeeburg moeten wij ook ware maken.
Ik ben helemaal eens met jou Tess.