Geen oorlog, nergens,
Zaterdag 17 maart j.l. vond ook in Nederland, op de Dam in Amsterdam een levend vredesteken plaats. Dit was een oproep aan alle volkeren van de aarde, aan alle culturen en mensen van allerlei etnische oorsprong die wonen in Nederland, in Amsterdam?.
Op deze dag was in veel grote steden van alle werelddelen vredestekens gevormd.
Door het vormen van een levend vredesteken op de Dam, het hart van Amsterdam.
Mensen van allerlei sociale en culturele achtergronden ontmoeten elkaar in datgene wat alle mensen verbindt: een wereld zonder oorlog en geweld, waar plaats is voor alle mensen, ongeacht religie, ras of herkomst.
De manifestatie begon om 19.00 met diverse sprekers en diverse optredens.
Om 20.00 vormden de aanwezigen een groot vredesteken met fakkels.
Tijdens het vredesteken was er een petitie voor geweldloosheid en een gezamenlijke ceremonie van vrede.
De manifestatie was een initiatief van De Gemeenschap en wordt samen met ROOD en de Multiculturele vriendschapsvereniging Assadaaka/Comit? Onze Hoop georganiseerd.
Door fakkels op te stekken vestigden wij de hoop voor de toekomst van de huidige en toekomstige generaties uit te drukken:
Irak oorlog herdenkingsprotesten:
Levende simbolen van vrede en ontwapening was gevormd worden in 61 steden over de hele wereld.
Vier jaar na het uitbreken van de oorlog in Irak, op 17 maart, was New York, La Paz, Sidney, Rome, Praag, Moskou, Budapest, Parijs, Amsterdam, Toronto, Bombay, Bogota, Mexico City, Dakar en Nairobi een aantal van de 61 steden zijn waar duizenden mensen grote simbolen van vrede en ontwapening zullen vormen met fakkels en vredesvlaggen. De manifestaties, die internationaal geco?rdineerd worden door de Humanistische Beweging, geven stemgeluid aan gezamenlijke eisen: ? Bezettingstroepen moeten worden terug getrokken. Bezette gebieden moeten terug gegeven worden. Nucleaire arsenalen moeten ontmanteld worden.?
Toespraak: Ahmed
De weg naar vrede is de weg naar binnen.
Hier zit alles verankerd wat je nodig hebt om in vrede en harmonie te kunnen leven. Buiten is het koud en waait de wind van oorlog door de kieren van ons bestaan.
Goedendag dames en heren.
Mijn naam is Ahmed El Mesri. Ik ben voorzitter van de multiculturele vereniging voor vriendschap Assadaaka en comit? Onze Hoop een belangenvereniging van migranten en niet migranten met een handicap/chronische ziekte en hun familieleden.
Dagelijks ervaar ik in mijn naaste omgeving wat het betekent, om in onvrede, te leven met je zelf in je omgeving.
Je wordt geboren en op het moment dat je het leven begint in te ademen openbaart ditzelfde leven zich aan jou op een onvoorspelbare wijze. Ik zeg wel eens tegen mensen die bij mij komen: ?bij de aankoop van een machine krijg je een garantiebewijs; bij het leven niet?!
Graag zou je alles willen controleren van het begin tot aan het einde met name voort wat betreft het leed dat wij mensen dagelijks op ons bordje krijgen. Vaak trekt het leven een streep door jouw plannen. Je verliest je baan, je wordt ziek, er gaat iemand dood waar je verschrikkelijk veel van houdt. En dan wordt je wakker op een dag door het oorverdovende lawaai van ontploffende bommen.
Oorlog.
Het leven geeft en het leven neemt.
Vanuit gevoelens van frustratie, veelal onbewust, geven mensen zich over aan het negatieve in de vorm van wraak.
Oog om oog, land om land, u of ik.
Grote politieke en spirituele leiders hebben in het verleden opgeroepen tot vrede op de wereld. Tegelijkertijd zijn er ook politieke en spirituele leiders die tot oorlog oproepen: het doden van een medemens omwille van de eigen boodschap gebaseerd op ideologische en of economische wensen en verlangens.
Elke leider die tot oorlog en of discriminatie oproept, mag u gerust wantrouwen. Geen mens mag van een ander mens verlangen om te doden. Er bestaat geen geldig menselijk argument om het doden van een medemens te onderbouwen. Alle mensen zijn gelijk aan elkaar, over de gehele wereld. De kleuren van uw haar, uw huid, uw vlag moeten tot vreugde opwekken. De mens is de mens en verdient een menswaardig bestaan, waar hij of zij zich ook bevindt.
De mens mag weer centraal gesteld worden. Dat wat u en mij, ons beweegt is het leven. Het Leven is al zijn wonderbaarlijke facetten. Buiten is het koud. Binnen is het warm. Ik ben een mens van de wereld. De wereld is leven gelijk een mens. Ik heb een tong die veel talen spreekt, de talen van de mens, van de wereld. Elk mens heeft een tong.
De wereld begint bij u zelf. Pak uw hand en breng deze hand naar de plek waar het allemaal begint: uw hart. Geef uw hart water in de vorm van vreedzame gedachten opdat het moge groeien.
Let niet op de ander. De ander let op zichzelf. Maak contact met uw innerlijk. Ga naar binnen, naar die plek die leeg is. Waar geen beelden je vredesteken verstoren en wacht ... wacht even ... nog heel even ... en dan gebeurt er een wonder. Op die plek kom je namelijk de mens tegen waarnaar je altijd op zoek bent geweest.
Vanuit deze mens vloeien vreedzame gedachten de wereld in en verspreiden zich als een levensgrote vredesvlek die de wereld zal gaan overstromen en pas klaar is op het moment dat vrede oorlog overbodig heeft gemaakt!
Assalamoen walaykum
Shaloom
Vrede zij met u
Bovenstaande tekst werd door Ahmed El Mesri, voorzitter Assadaaka/Comit? Onze Hoop op zaterdag 17 maart 2007 om 19.30 uur uitgesproken tijdens een bijeenkomst van ?Humanisten voor vrede? op de Dam.
De Gemeenschap maakt deel van de humanistische beweging
Assadaaka/Comit? Onze Hoop
Humanistische Europese Regionale
Rood en andere organisaties..
