Het werkbezoek vindt plaats op initiatief van de programmacommissie van GroenLinks Zeeburg, die gesprekken aangaat met verschillende organisaties in de buurt.
Assadaaka waardeert het dat GroenLinks langskomt voor een gesprek, ze hebben daar al vaker om gevraagd en zijn blij dat er het er nu toch van komt.
Assadaaka vindt het van belang om er voor de hele buurt te zijn en niet maar één bepaalde nationaliteit te vertegenwoordigen. Er zijn er 70 nationaliteiten in Zeeburg die allen samenkomen bij Assadaaka. De organisatie vindt dat er niet langer uitgegaan moet worden van het idee van allochtonen. Veel van de mensen die daartoe gerekend worden, wonen daarvoor al te lang in Nederland. Voor de migranten zelf betekent dit dat ze zich als burgers moeten gedragen en zich bewust moeten zijn niet alleen van hun rechten, maar ook van hun plichten.

Ahmed El Mesri vindt achteraf gezien het emigreren erg zwaar, als hij dat vooraf geweten zou hebben zou hij dat niet overdoen, maar hij heeft er geen spijt van.
De politiek plaatst migranten te vaak in de slachtofferrol en veel migrantenorganisaties profiteren daarvan. Daar zijn ze niet mee geholpen. Deze organisaties moeten gaan participeren. De politiek houdt deze slachtofferpositie in stand door kruimels (waarderingsubsidie) toe te kennen. Assadaaka is van mening dat de waarderingsubsidie niet blijkt te werken. Ahmed El Mesri zegt dat de politiek beter toezicht moet houden op de organisaties die de subsidie toekent, het gaat immers om gemeenschapsgeld. Sommige organisaties die gesubsidieerd worden, krijgen geld op basis van een verhaal dat er op papier goed uitziet, maar wat in de praktijk niets voorstelt.
De nota ?Erkennen en uitdagen? heeft niet positief uitgepakt voor Assadaaka. Organisaties die aan vriendjespolitiek doen krijgen subsidie en ruimte. Zij doen vaak alleen niet daadwerkelijk iets voor de hele buurt. Assadaaka vervult een belangrijke functie. Het is niet zomaar een gezelligheidsvereniging. Het heeft 500 leden, 2000 geregistreerde bezoekers en 80 vrijwilligers. De organisatie verwerft een deel van zijn inkomsten zelfstandig door contributies, donaties en eigen wervingen. Assadaaka zorgt voor een eerste opvang, oriëntatie en begeleiding. De organisatie is laagdrempelig en bevordert de inburgering van allochtonen, o.a. door het op professionele wijze geven van taallessen. Ondanks dat heeft de organisatie het idee hiervoor niet de erkenning te krijgen die het verdient.
Bewijs voor de slagvaardigheid van Assadaaka is de actie n.a.v. de moord op Theo van Gogh. Assadaaka is daar toen meteen op ingesprongen door een discussie en een calamiteitenspreekuur te organiseren, die beide zeer goed zijn bezocht. Daarmee heeft het emoties in goede banen weten te leiden. Hiermee heeft Assadaaka eens temeer zijn bestaansrecht aangetoond. Maar financieel gezien zou het lucratiever zijn geweest om zoals vele andere organisaties een Iftar, het einde van de Ramadan, te organiseren.
Projecten van Assadaaka
Tess, die sinds begin dit jaar bij Assadaaka is, is bezig een aantal projecten op te zetten.
De eerste daarvan heeft de werktitel: ?Nederland schotelvrij?. Met dit project wil Assadaaka onderzoeken wat de impact is van de schotelantenne in de publieke ruimte. Assadaaka vraagt zich af of de schotelantenne segregatie in de hand werkt. Aan de ene kant vindt Assadaaka dat iedereen toegang moet hebben tot dezelfde programma?s en vindt het in dat licht onbegrijpelijk dat de kabel niet één Arabisch kanaal doorgeeft.
Aan de andere kant geeft een straat met veel schotels aan dat er veel allochtonen wonen, waardoor andere mensen die straat weer mijden. Assadaaka denkt niet dat het kijken naar buitenlandse zenders de integratie in de weg staat.
Een tweede project heeft de werktitel: ?Taxichauffeur?. Dit project heeft als doel het geven van voorlichting in Marokko over hoe het is om een als migrant in Nederland te leven. De titel is ontleend aan het feit dat veel mensen in Marokko op het verkeerde been worden gezet door bijvoorbeeld een jonge taxichauffeur van Marokkaanse afkomst, die met zijn luxe auto zijn vakantie doorbrengt in Marokko.
Over het stadsdeel
Het stadsdeel voert een etnisch beleid: organisaties en migrantenraadsleden worden gekozen om een etnische achtergrond. Assadaaka komt niet aan de beurt - hoewel stedelijk en landelijk erkend - omdat de organisatie een multicultureel beleid voert en geen groep privilegieert. Het ledenbestand is zeer divers samengesteld, zowel wat betreft nationaliteiten als seksuele geaardheid. Een meerderheid daarvan komt uit Zeeburg. Er zijn er wrijvingen met stichting Welzijn aan het IJ. Assadaaka kan dan wel de ruimte van het buurthuis de Meevaart gebruiken, maar heeft het idee daarbij voortdurend in een onzekere situatiete verkeren. Zodra het buurthuis de ruimte zelf nodig heeft, moet Assadaaka die weer ter beschikking stellen. Het buurthuis probeert activiteiten van Assadaaka over te nemen. Dat de doelgroep zelf het werk van de welzijnsinstellingen niet waardeert blijkt uit het succes van Assadaaka. Als welzijn wel goed zou functioneren zou dat Assadaaka overbodig maken.
Ahmed El Mesri vindt dat er meer een wisselwerking moet zijn met het stadsdeel. Hij mist de erkenning. Daardoor voelt hij zich ook niet direct aangesproken als het stadsdeel een beroep op hem zou willen doen om een signalerende functie uit te oefenen voor radicalisering. Wel is hij van mening dat iedereen een verantwoordelijkheid heeft ten opzichte van de samenleving en denkt hij daarin een rol te kunnen vervullen.
Over de welzijnsinstellingen en burgerinitiatieven.
Assadaaka staat kritisch tegenover initiatieven als IB 2010 en vraagt zich af waarom Assadaaka niet erkend wordt naast dat soort initiatieven.
Assadaaka wil een zelfstandig beleid voeren. Dit vormt een belemmering voor de samenwerking met het stadsdeel dat graag een organisatie naar haar hand wil zetten.
Assadaaka wil toch in Zeeburg blijven vanwege haar achterban en haar activiteiten. Assadaaka is toe aan professionalisering. Er is vooral behoefte aan een eigen (kantoor)ruimte.
Wat Assadaaka graag zou willen.
- Dat alle activiteiten door het stadsdeel vanuit de praktijk worden beoordeeld en aan de hand daarvan al dan niet ondersteund en niet alleen vanaf papier.

- Het etnische beleid van het stadsdeel moet ophouden. Een daadwerkelijke, neutrale uitvoering van de nota ?Erkennen en Uitdagen?. 

- Het faciliteren en stimuleren van integratie activiteiten die bijdragen aan participatie en sociale cohesie.

- Het helpen oplossen van wrijvingen bij samenwerking tussen burgerinitiatief en

welzijnsinstellingen. 

- Erkenning van het goede werk dat verricht wordt door vrijwilligers. Deze erkenning zou materieel tot uiting moeten komen door een financiële ondersteuning, waar een eigen (kantoor) ruimte deel van zou kunnen zijn. 

Assadaaka heeft een eigen website: http://www.assadaaka.tk of www.vriendschapassadaaka.web-log.nl waar ook een verslag van een gesprek dat Assadaaka kort geleden met de wethouder Dennis Straat ?Er staat nog een koffer bij de deur? op staat. 

Locatie: Buurthuis de Meevaart
Aanwezig: Ahmed El Mesri, voorzitter; Tess Jungblut, vice-voorzitter, Abdeljalil Badri (Assadaaka); Ingrid Goldsman, Martin Zuithof, Mellouki Cadat (GroenLinks).

Achter welke deur staat die koffer dan? Ik kan hem niet vinden.

Marco jij bent toch ook niet van plan om naar het land van herkomst terug te emigreren. Remigreren heet dit geloof ik? Sommige mensen (zou interessant zijn om dat eens te tellen enn misschien ook maar beter als we het niet tellen) hebben een droom dat ze eens, later,  als ze de leeftijd ervoor hebben bedreikt, terug gaan naar de plek waar ze vandaan komen.

Terugggaan naar je roots heet dit.

Door omstandigheden en het feit dat ze gedurende hun leven hier op een bepaalde manier, zij het niet altijd vrijwillig, maar toch gesetteld zijn en niet meer terug kunnen. En dan staat die koffer, ooit gepakt, bij de voordeur te wachten om meegenomen te worden naar Schiphol voor de grote terugreis.

Ovrigens heeft de droom van de terugreis hen hier gehouden. Typisch geval van ironie toch?

Heb je de tekst dan gelezen?

Niemand wilde overigens het schotelproject steunen. Bij de aanvraag van subsidie bij zowel Zeeburg als de Centrale stad werd het afgewezen omdat ik niet kon bewijzen dat er daadwerkelijk aan het einde van het project geen enkele schotel meer zou zijn.  Het input (subsidie) output (hoeveel schotels levert dat op) verhaal.
Waarschijnlijk had ik gewoon moeten bluffen: 80% zal weg zijn. Dat doen politici en grote plannenmakers normaliter ook en als ze dan aan het einde van de rit afgerekend worden is het geld op /weg en ... . had ik maar niet zoveel geweten! Smiley ....

Ik doelde eigenlijk op dat verslag mbt Dennis Straat wat ik niet heb kunnen vinden, anders had ik er een linkje naar geplaatst.

Die schotelcampagne is juist in die zin handig dat het bewustwording faciliteert van de diverse bovengenoemde randaspecten, waaronder natuurlijk de afwezigheid van arabische of anderstalige kanalen op de reguliere kabel. Hier in Rotterdam is ook enigszins storend ervaren dat gevels van best wel leuke oudbouw volgestouwd worden met dezelfde kant op kijkende schotelantennes. Woningcorporaties overwogen een verbod van deze ‘gevelvervuiling’, maar er werd ook gedacht over de mogelijkheden van een (grotere?) centrale schotel, ergens op een dak of andere minder opvallende plaats.
De issue dat iedereen de hele tijd zijn/haar wereldbeeld zit te verrijken met actualiteiten uit het land van herkomst kan natuurlijk kennisscheidslijnen tot gevolg hebben wat kan leiden tot spraakverwarringen (nog los van het feit dat naar de nederlandse taal kijken/luisteren ook woordenschatverhogend zou kunnen werken) maar in de praktijk zijn slechts weinigen geïnteresseerd in actualiteiten. De meesten kijken gewoon naar pulp, of je nou via de satelliet kijkt of via de kabel.

Jullie snijden zinvolle discussies aan. Ik begin echt de neiging te krijgen om hier in Rotterdam een evenknie van jullie te vinden (kopieergedrag entameren).

Ik heb weleens een paar maanden (of was het nou weken) in Amsterdam gewoond trouwens, in West weliswaar.