Elk jaar weer vieren wij de dag van de vrede. Vrede is een begrip waar wij met z’n allen achter staan. We wensen ons niets liever dan vrede op aarde voor een ieder. En toch als we ons iets mogen wensen voor onze verjaardag, voor de Kerst of Sinterklaas dan hoor je zelden iemand roepen: ik wens mij vrede.
We wensen ons meestal dingen. Vrede moet er gewoon zijn. Vanzelfsprekend. En dat werkt dus blijkbaar anders, gezien de vele, vele oorlogen op dit moment op de aarde. Oorlogen die hele gezinnen verwoesten, hele dorpen, gemeenschappen van mensen die tot voor kort in redelijke vrede naast en met elkaar leefden.
Vrede is iets dat bij jezelf begint. Ja, ik zie u denken … een open deur, een dooddoener en toch ben ik er diep van overtuigd dat vrede in jezelf begint. Als je in jezelf geen vrede voelt, kun je ook geen vrede op je omgeving projecteren. Want dat is wat de mens doet. De mens projecteert zijn eigen wereldbeeld, zijn eigen wereldvisie op de ander. Dat doen wij dagelijks, zonder er nog bij stil te staan. Zo werkt Het beestje, zo gewoon is Het en we noemen Het: Leven. Leven is volgens grote denkers niets meer en niets minder dan een projectie van gedachten vorm gekregen in alledaagse dingen.
Deze maand is voor de Moslims een maand van bezinning. Bezinning betekent onder andere: saamhorigheid en vrede voor iedereen. Dus daarom organiseert de Culturele Vereniging Assadaaka heel veel activiteiten deze maand vanuit het thema saamhorigheid. Vrede voor iedereen en de tolerantie die wij ook voor elkaar moeten creëren, vooral in deze tijd in dit land op deze plek. Wij hebben de mogelijkheid omdat ook te benutten. Met elkaar samen dingen doen. Waar Assadaaka ook voor streeft, is dat grote stukje onwetendheid aangaande vrede aanpakken. Vanuit dit werk willen wij de vrede vertolken.
Dat betekent, binnen de civiel society, voor elkaar opkomen, daar waar het nodig is en daar waar het mogelijk is. Maar dat bepalen wij, hier bij Assadaaka, niet alleen. Dat bepalen we met z’n allen! Wie maakt de regels, wie bepaalt de kaders waarbinnen wij kunnen opereren en werken aan vrede onder elkaar? Dat doen wij met z’n allen en toch is er nog te weinig vrede op aarde. Teveel oorlogen die de mensen als angstige dieren opjagen en hun huis en familie doen verlaten om elders in den vreemde een bot toegeworpen te krijgen en wanneer het te lang duurt, weer uitgezet te worden. Is dat vrede? Is dat vreedzaam met elkaar omgaan?
Vrede voor je buren, je straat, je buurt, vanuit de vrede in jezelf. Als er overal vrede is zijn wij aardig op weg. Wij kunnen veel van elkaar leren en uiteindelijk zal er overal vrede zijn. Natuurlijk moeten wij in deze multiculturele samenleving ons bekommeren om vrede. Vrede is voor mij dat iedereen respect voor elkaar toont en heeft. Wel vanuit zijn eigen identiteit. En zich vooral ook bekommeren om de minderheden en de verschillende seksen. Er worden veel mensen onderdrukt. Niet alleen in de landen waar oorlog is, maar ook in die landen waar geen oorlog is, is oorlog. Ik denk daarbij aan invaliden, migranten, aan homoseksuelen aan joden ... Dat zijn voorbeelden van minderheden die toch zichtbaar deel uitmaken van onze maatschappij. Die maken ons tot één volk. Vergeet ook niet de mensen met een geestelijk handicap.
Zodra je belemmerd wordt in je dagelijkse leven, ben je in wezen gehandicapt. Wat wij doen bij Assadaaka en Comité Onze Hoop is deze mensen uit hun isolement halen. Wij ondersteunen deze mensen en wij proberen de participatie te bevorderen tussen de verschillende minderheden, de verschillende groepen zodat er met behulp van wederzijds begrip toenadering kan plaatsvinden. Wanneer je de term vrede zou kunnen ontleden, inhoudelijk, dan staat vrede voor vrijheid. De praktische vorm van vrede is leven in vrijheid en het laten leven in vrijheid. Wij moeten ons vrij voelen, maar tegelijkertijd moeten we onze vrijheid benutten voor goede doelen. Dus niet zomaar dingen doen, dat is geen vrijheid, dat is grenzen overschrijden en dan belemmer je anderen. Vrijheid is respect voor het leven. Mensen weten van binnen best wel wat vrede is en soms, misschien wel wat vaker dan we met z’n allen willen weten en durven aannemen, zijn er mensen die de anderen van hun vrijheid beroven, als een gevolg van wraakneming. Gelukkig doet de meerderheid van de mensen dit niet. Maar ik geef toe dat er een kleine minderheid is die ons de vrede wil afpakken.
Dames en heren, ik voel mij vrij en ik voel dan ook de drang om anderen te helpen om zich ook vrij te voelen binnen de respectvolle kaders van de samenleving.
De avonden bij Assadaaka, zoals vanavond, zijn er om met elkaar van gedachten te wisselen over thema’s zoals in dit geval de vrede en ik wil vanavond met u allen de vrede verheffen tot levensdoel en dit vieren.
Dank u.
Ahmed el Mesri, 21 september 2008, Dag van de Vrede
Tekst: Ahmed El Mesri en Tess Jungblut
Foto Tess
