
‘Modelburger’ Cadat als gesprekspartner van wethouder Ossel
Sinds de belangstelling van burgers voor de Zeeburgse stadsdeelpolitiek vele jaren geleden het absolute nulpunt bereikte, is een nieuwe vorm van sociale nijverheid opgedoken, namelijk de vermommingsindustrie. Het optreden van de bij MOVISIE werkzame - voormalig GroenLinks-raadslid Mellouki Cadat als ‘bewoner uit de Indische Buurt’ op de voorpagina van het in geheel Oost verspreide krantje (je krijgt het in je bus, ondanks dat je een nee/nee-sticker hebt) Stadsdeelkrant Oost is daar een fraai voorbeeld van.
Firma’s die in de burgervermommingsindustrie werkzaam zijn, hebben de markt ontdekt van het door de overheid betaald ageren als burger van een buurt of Stadsdeel. Oorspronkelijk is het zich vermommen als burger afkomstig uit de welzijnsindustrie. Enige jaren geleden onstond naast de van oorsprong door de overheid betaalde welzijns-burgervermommerij ook de commerciële burgervermommerij, wederom geïnitieerd door de overheid via organisaties als de Timorplein- en Karrewielcommunity, aangejaagd door ‘participatiemakelaar’ Rob van Veelen.

Participatiemakelaar Rob van Veelen
MOVISIE - het vroegere MOTIVACTION, dat onder andere de plannen voor het befaamde Muziekmakerscentrum goedkeurde en wat een groot aantal met name GroenLinkse ex-politici herbergt - is misschien wel de meest professionele burgervermommer. Vandaar dat betaalde kracht en - uiteraard zou ik bijna zeggen - ex-GroenLinks-raadslid Mellouki Cadat - ook wel bekend als ‘De Groene Priester’ - op de laatste aflevering van de Stadsdeelkrant Oost (dat nummer dat volgens de berichten in de media een beetje door GroenLinks en D66 Oost gecensureerd werd) pontificaal als buurtbewoner wordt opgevoerd.
Het is in principe een prachtige markt. Wanneer het gebrek aan belangstelling van burgers verhuld kan worden en in plaats daarvan acterende welzijnswerkers ingehuurd kunnen worden om voor de camera’s en bezoekers als wethouder Freek Ossel als ‘bewoner’ een voorbesproken boodschap uit te dragen, is de overheid daarmee in staat zich ‘betaald te legitimeren’ op de wijze die haar zelf goeddunkt. Enige storende interferentie van kiezers is verder niet meer te verwachten wegens gebrek aan belangstelling en zo kan het Stadsdeel op gecontroleerde wijze bestuurd worden ondanks de democratische malaise.





