“Is het wonen leuk op IJburg?”, vraagt de IJ-opener zich af. Journalist Arnoldi en Slotboom vragen bewoners op straat. Goed, antwoordt iedereen, al blijkt niet duidelijk uit welke vraag. IJburgers zijn blij met de grote huizen, kindvriendelijkheid, de ruimte en de aanwezigheid van natuur. Maar te klagen is er ook, de ochtendfile het stadsdeel uit, is ergerlijk. En verder is het winkelcentrum te ver weg en de afstanden tussen haltes zijn ook te groot. Er is overlast van verschillende complexen, waar vuilniszakken naar beneden gegooid worden en geluidsoverlast en vernieligen zijn. Het artikel blijft positief, maar tussen de regels door zijn er veel problemen..

Vooral wordt er geklaagd over hangjongeren. Ze hangen in portieken en vooral vrouwen en ouderen blijven ‘s avonds het liefst in huis. “Rond het winkelcentrum zijn veel problemen geweest met groepen jongeren die bij de ingang van de parkeergarage rondhingen en veel vernielden.” Jongeren komen in het stuk ook aan het woord. Volgens hen worden zeonterecht beschuldigd en is er nu eenmaal niets te doen, nu er geen jongerencentrum is. Zo zouden ze bij Blijburg worden weggestuurd omdat ze te jong zijn.

Jongeren die wel overlast plegen komen volgens de geinterviewde jongeren van buiten de stad. Een laatste opmerkelijke zisnede uit het stuk is dat eigenaren van dure koopappartementen in gebouwen met veel sociale woningbouw zich bekocht voelen. De verwachtingen van IJburg zijn te hoog gespannen. Voor een aantal is de teleurstelling zo groot dat ze verhuisplannen hebben.