
Sinasappels is nou niet echt het eerste waar ik aan denk met die stroomstoring ?!
Nou de sinaasappelen moeten toch ook gekocht, zeker als je zo snotverkouden bent als ik. Ik loop er al dagen mee. Als de Albert Heijn niet wil, dan maar de groenteboer er tegenover. Het was alsof ik achtervolgd werd op weg naar de javastraat naar de genco’s door een antiAH-mensenmenigte.
Tegen 22.00 hadden wij hier op Borneo-eiland (pas) weer warm water.
Eindelijk onder de warme douche, wat een luxe! Gelukkig deed de waterkoker het weer tegen 17.00 uur. Ik heb dan ook een warme kruik gemaakt en ik ben tegen mijn eigen principes in naar Pink Ribbon in het Concertgebouw gaan kijken.
Ik had mij voorgenomen dit niet te doen, omdat ik een gruwelijke hekel heb gekegen aan (alle) vercommercialisering van borstkanker. Er was ok een fotowedstrijd. De foto die ik had uitgekozen had als beste, is het ook geworden. Een vrouw met één borst draagt een enorme verentooi, een opperhoofdverentooi. Het was een hele indrukwekkende foto. Zij is het opperhoofd en zij heeft gewonnen, dacht ik.
Liz Hurley reikte de prijs uit. Het was geloof ik de Estee Lauder prijs. Deze dame heeft ervoor gezord, deze Estee dus, dat er bijna een miljard dollars bij elkaar gegalaat is voor onderzoek naar bortskanker. Ook zei Liz dat als je er vroeg bij bent, je 98 % kans hebt op genezing. Dat is niet niks toch.
Aansluitend, ja ik ben dus maar bijven liggen met die warme kruik, heb ik gekeken naar ket borstkankerverhaal van Ellen ten Damme.
Ondertussen kreeg ik steeds meer pijn overal ...
Ook op de Zeeburgerdijk viel de stroom uit. Buurvrouw die aanklopt om te vragen of het alleen bij haar is… andere buren melden zich in het trappenhuis.
Gelukkig had ik al boodschappen gedaan. Een ramp voor middenstanders die een deel van hun zaterdag omzet verliezen omdat de kassa’s uitvallen.
Gelukkig was de storing hier binnen een uur opgelost.

Indrukwekkende foto inderdaad Tess.
Stel dat de stroom alleen in ons trappenhuis is uitgevallen, dacht ik. Dan gaat er vast geen alarmbel over en weet de NUON van niks. Laat ik ze voor de zekerheid bellen.
Mobieltje gepakt en die deed het niet. TUUT TOET TAAT, die drie tonen alsof je bent afgesloten omdat je de rekening niet hebt betaald.
Laat is Saskia vragen of zij nog stroom heeft… nee, mijn mobiele telefoon weigerde dienst. Mijn gewone lijn VOIP via glasvezel doet het sowieso niet zonder adapter.
Stel dat er ongeluk gebeurt was, een ongeluk kan ook gebeuren om half vijf ‘s avonds… 112 was onbereikbaar.
Waarschijnlijk omdat de zendmasten die draadloze telefoon verbinden ook zijn uitgevallen. Kennelijk geen noodaggregaat aanwezig.
En wat als er een ramp gebeurt zou zijn, waardoor de stroom in ons stadsdeel uitviel. Wie kan er nog bellen. Is de stadsdeelvoorzitter bereikbaar, zijn de wethouders bereikbaar in zo een uitzonderlijk geval?
Als de stroom uitvalt, komt iedereen tot stilstand. De PC schakelt uit, de digitale klok, koelkast, telefoon… alsof het bronzen tijdperk opnieuw aanbreekt.
Inderdaad Rob, mobiele telefoons werkten allemaal niet meer. Dat is zorgwekkend!
Hoe moet ik Rob nou laten weten dat ik eraan kom zwemmen om hem van het balkon te reanimeren?
Dat was toch die jaren 80 reclame, “soms hangt er een leven aan een telefoondraadje”
Toch maar niet de telefooncellen weghalen, of de vaste lijn aansluiten?
Dat vind ik inderdaad zorgwekkend.Nimmer bij stil gestaan dat dit zo is!