Waarom krijg ik nu toch zo zwaar de indruk dat de direct belanghebbenden de vergadering ten eigen bate gaan ontvoeren?

Zuideramstel en Oud-Zuid willen niet samen

De stadsdelen Zuideramstel en Oud-Zuid willen niet fuseren als aan de westzijde van de stad nog maar drie stadsdelen over blijven. Dat melden deze stadsdelen naar aanleiding van het advies vorige week van de commissie-Mertens over de bestuurlijke vernieuwing. Die Commissie wil dat er na fusies van de 14 stadsdelen nog maar 7 overblijven.

Zuideramstel en Oud-Zuid willen wel samengaan als ze dan meer bevoegdheden en taken krijgen: dezelfde als een ‘normale’ gemeente.
bron: AT5

Parool:

Waarom zeven stadsdelen?
THEODOR HOLMAN

Stadsdelen. Er zijn er veertien. In elk stadsdeel hebben we een PvdA’er aan het hoofd.

De stadsdeelvoorzitters. Dan ben je wat, hoor. Al weet ik niet precies wat. Stadsdeelburgemeester, vermoedelijk. Zo stellen ze zich altijd voor.

Heeft u ooit iemand gesproken die enthousiast was over de stadsdelen? Ik ook niet.

Heeft u ooit iemand gesproken die enthousiast was over de stadsdeel-Dickerdakkers? Ik ook niet.

Dus stelde Cohen (PvdA) een commissie in. Die commissie zei: ‘‘Maak zeven stadsdelen.’’ Wat denkt u nu dat die veertien PvdA-voorzitters zeiden? Die zeiden: ‘‘Dat vinden wij geen goed idee.’‘

Want dan moeten ze hun positie opgeven.

Maar ik vind zeven stadsdeel-Cohens ook geen goed idee. Want waarom zeven? Waarom niet zes? Waarom niet vijf? Waarom moeten er eigenlijk stadsdelen zijn in een stad als Amsterdam met 700.000 inwoners? In anders steden bestaat één stadsdeel uit 700.000 inwoners.

Zelfs met veertien stadsdelen zijn de belangrijkste musea voor jaren dicht en laten we ons bedonderen door aannemers omdat niemand bij de gemeente ook maar enig benul van financiën heeft.

Laat ik eerlijk zijn: er zijn een paar stadsdeelvoorzitters die voor de halvering zijn, want die krijgen een groter stadsdeel. Dus ook meer macht en een hoger salaris. Marcouch bijvoorbeeld en Fatima Elatik - ze willen een moslimstadsdeel, onder de ideologische leiding van Al-Qaradawi die, zo lees ik in Elsevier, vorige week nog bij Al-Jazeera over Gaza zei: ‘‘Ik richt mijn boodschap in de eerste plaats tot de Joodse agressor, de arrogante plunderaars, de onderdrukkers die de slaven van Allah in het land van Allah op een arrogante manier behandelen.’‘

Dit was de man die Marcouch in Amsterdam wilde uitnodigen om een brug te bouwen tussen moslims en niet-moslims…

Maar goed, de verdeeldheid is zo groot dat de melodie van het oude liedje zich alweer in het hoofd vastzet: ‘Dit gaat weer tijden duren en men komt uit op een niksig compromis.’

Ik ga in mijn eigen stadsdeel nu een café opzoeken.

Het is inderdaad heel dubieus dat je alleen direct betrokkenen zich nu druk hoort maken.
Maar dat is met deze hele discussie. Die wordt alleen gehouden onder bestuurders. In de achterkamertjes van de PvdA gonst het er van.
Ergens in een bijzinnetje van het rapport Mertens wordt ook gezegd dat de bestuurders beter naar de burgers moeten luisteren. Maar die worden wel angstvallig buiten de discussie over nut en noodzaak van stadsdelen gehouden. In Het Parool rond oudjaar stond nog, dat onderzoek van de krant had aangetoond, dat stadsdelen het grootste iritantiepunt van de Amsterdammers zijn.
Ik ben het dan ook helemaal met Thedoor Holman eens dat 7 stadsdelen ook nog teveel zijn.

Jammer vind ik het wel dat Theodoor Holman weer zo’n Wilders-achtige aanval op Fatima Elatik en Marcouch moet maken. Ik vind het echt jammer als iemand die ik als een aangenaam kritische geest heb leren waarderen, na de moord op zijn vriend Theo van Gogh zo volledig het zicht op het noorden is kwijtgeraakt. Zo gauw het over mensen met een islamitische achtergrond gaat vervalt hij in geenstijl-demonologie.
Jammer.

Ik ben het helemaal met je eens wat betreft die trieste aanval op Fatima. Theodoor Holman blijft wel een erg gefrustreerd iemand in mijn ogen en ik denk dat dat wel niet meer goed komt, want nu heeft hij met zijn beperkte mogelijkheden toch defintief een soort niche-markt gevonden.

Wat mij bijzonder ergert aan de ‘Red de stadsdelen’-campagne is dat gesuggereerd wordt dat dit voor de burgers gedaan wordt, terwijl het zo overduidelijk is dat men zijn eigen winkel wil redden. Want als het echt om de burger ging, zouden we de discussie ook met de burger moeten voeren. Ik geloof trouwens niet dat dat zinvol is, omdat de meeste burgers het nu eenmaal geen snars interesseert.

In de laatste burgermonitor, voor wat die waard is, vond overigens slechts gemiddeld 1/3 van de burgers dat hun stadsdeel goed bestuurd werd. En behalve Slotervaart en Zuidoost, die eruit springen, kent gemiddeld slechts zo’n 15% de naam van hun stadsdeelvoorzitter. In Oud-West is dat 6% en in Zeeburg 12%. Zie http://www.amsterdam.nl/bm2008/2_politieke/2_1_bekendheid

De politici in stadsdeel Zeeburg zijn heel toegankelijk. In stadsdeel Groot-Oost krijg je daar ooit nog een wethouder te spreken?

Alle raadsleden links, midden en rechts in ons stadsdeel hebben het beste met Zeeburg voor.
Linksom of rechtsom we gaan vooruit in Zeeburg. De Indische buurt probeert men serieus te verbeteren, en IJburg het kindje dat nog veel te licht weegt voor haar leeftijd, gaat groeien.

Ik begrijp heel goed waarom de commissie-Mertens twijfelde over Zeeburg.

VVD wethouder Dennis Straat zat in deze commissie. Hij kan ons meer vertellen. Waarom twijfelde de commisie-Mertens in eerste instantie over het samenvoegen van Zeeburg met Oost/Watergraafsmeer?

Ik volg de discussie over de fusie van de stadsdelen met belangstelling.

Als je de Burgermonitor 2008 bekijkt, zie je het merkwaardige verschijnsel dat hoe kleiner een stadsdeel is, hoe minder mensen de naam van de stadsdeelvoorzitter kennen. In het rapport van zes PvdA-stadsdeelvoorzitters wordt beweerd:

“Nu is een bestuurder van zeg, Westerpark een bekende figuur op straat. Bewoners weten het lokale bestuur te vinden.”

Inmiddels blijkt uit de Burgermonitor 2008 slechts 12% van de burgers van Westerpark überhaupt de naam van de stadsdeelvoorzitter te kennen. In de nog kleinere stadsdelen Bos en Lommer en Oud-West is dat respectievelijk 9 en 6%. En ook in Zeeburg kende maar 12% de naam van de stadsdeelvoorzitter.

Toegankelijkheid van bestuurders is m.i. dan ook voor verreweg de meeste bewoners geen item. Het gaat de meerderheid erom, om goed bestuurd te worden en daar zo weinig mogelijk van te merken.

Ik vind toegankelijkheid van bestuurders überhaupt niet zonder meer een goede zaak. Het leidt er gemakkelijk toe dat bepaalde groepen, die bedreven zijn in het spel van charmeren en op het juiste moment meebewegen,  meer invloed krijgen dan waar ze gezien hun maatschappelijke achterban recht op hebben, terwijl belangrijkere maatschappelijke organisaties, maar met een wat autistischer of ongeliktere houding, op die eigenschappen het dus bij de bestuurders niet redden.

Maar nou nog eens wat anders. Weet je dat het in het duaal bestel helemaal niet de bedoeling is dt burgers zich de hele tijd tot bestuurders, d.w.z. DB wenden? Het is de bedoeling dat je je tot de raad wendt. De raad, dat zijn de gekozen vertegenwoordigers van Zeeburg, dat zijn dus jouw en mijn vertegenwoordigers en juist die zouden toegankelijk moeten zijn.

Dan zal ik je eens vertellen hoe toegankelijk die precies zijn, want daar deed ik onlangs weer eens ervaring mee op. Ik stuurde in verband met de kwestie Assadaaka en sluiting in het weekend een mailtje aan maar liefst 26 raads- en deelraadsleden met het verzoek zich in de kwestie te verdiepen. Weet je hoeveel reacties ik kreeg? Maar 3. Van de drie enige raadsleden die zich ook wel eens hier laten horen, de drie enige die het van belang vinden om met de burger te blijven communiceren, namelijk Astrid Kuiper, Mark van Dongen en Jan de Laat.

De rest doet er het zwijgen toe, en niet voor de eerste keer. Dat is nou die goede communicatie met de burgers.

Overigens neem ik het de lui niet kwalijk, want ze hebben er absoluut geen tijd voor. Maar dat geeft wel de zwakheid van het bestel aan.

Van onze 26 raadsleden hebben er maar 2 een weblog, waarvan alleen eigenlijk de weblog van Astrid Kuiper structureel over het Stadsdeel gaat. Wanneer ik politieke informatie wil hebben en geen gelegenheid heb naar de stadsdeelvergadering te gaan, dan moet ik een maandje wachten totdat de notulen op de stadsdeelsite verschijnen. Want er is niemand van de politici die mij waar dan ook over inlicht.

Wat we wel krijgen, is de informatie vanuit de ambtelijke organisatie, dat is de website en diverse krantjes. Het DB, als top van de ambtelijke organisatie in dit duaal bestel, doet daaraan mee. Maar juist politieke informatie, informatie van de raad, van onze vertegenwoordigers, die krijgen wij niet in Zeeburg. Laat staan dat ze het gesprek aangaan. Met uitzondering dus, dat wil ik nog wel eens zeggen, van een enkel raadslid en met name Astrid Kuiper, die ons via haar website in ieder geval wel op de hoogte houdt van wat er speelt in de politiek.

Het feit dat zo’n persbericht van Erik Terheggen na maanden terugvindt op een Belgische site, terwijl het verder op geen enkele manier tot Zeeburg.nu is doorgedrongen, dus niet alleen niet toegezonden maar ook niet op zijn eigen website, niet op de D66-website etc. etc. verbijstert me.