Open huizen: te mooi om waar te zijn.

En toch lukt het Ahmed telkens weer om een nieuwe weg in te slaan.

Ik kwam maandag twee bekende dames uit het Zeeburgse welzijnswerk tegen. Zij hebben meer dan twintig jaar gewerkt voor de sector Welzijn onder verschillende werkgevers. Enigszins beurs door de afgelopen veldslag in de arena van de Civil Society hebben ze een jaartje vrijaf genomen om zich te kunnen herstellen en te heroriënteren.

Zij vroegen zich af of ik nog bij Assadaaka kwam.

Ik heb hen verteld dat mijn werk bij Assadaaka erop zit voor wat het vicevoorzitterschap betreft, maar dat ik wel nog op de achtergrond mee doe.

Na nog een tijdje over de verschrikkingen binnen het Welzijnswerk gesproken te hebben, “het gaat immer minder om de doelgroep en steeds meer om de organisatie” namen wij afscheid van elkaar.

“Oh, ja, zie je Ahmed nog wel eens?”

Natuurlijk, voor alle Zeeburgers: Ahmed en ik zijn onwijs dikke vrienden voor het leven ... Ramadan of niet!