Twee ondernemers uit de Dapperbuurt zijn gisteren uit pure wanhoop in hongerstaking gegaan. Hun winkelpanden op de Mauritskade zijn onlangs gerenoveerd. Maar dat is in het geheel niet naar wens van de twee gegaan. Na maandenlang gebakkelei met woningcorporatie De Key is de maat nu vol. Er moet maar eens actie worden ondernomen, vinden ze. Op de ramen van waar het Indiase restaurant van Varinder Singh zou moeten zitten, hangt nu de tekst Hongerstaking. En tegen het raam hangt een klaagschrift over de woningcorporatie. Vanaf de buitenkant lijken de panden aan de Mauritskade er pico bello uit te zien, maar binnen lijkt fout op fout te worden gestapeld.

Strop
Een half jaar geleden werd de zaak opgeleverd, maar Singh kan nog steeds niet open. Pas deze week zijn er tegels gelegd in de keuken en is er toilet in de kelder aangesloten. Dat is zes maanden inkomstenderving. ,,Hij hangt met een nek in een strop”, zegt Marc van der Linden, de juwelier die twee deuren verderop zit. ,,Hij heeft geen centje inkomen gehad.”

Op de plek zit al sinds 1994 een restaurant, maar De Key zou geweigerd hebben om het restaurantklaar op te leveren. De toiletten in de kelder zijn helemaal een avontuur. De deuren van de mannentoilet en de dames-wc knallen tegen elkaar aan als je ze open duwt. Er is een aansluiting voor licht gemaakt, maar plek om een lamp op te hangen is daar niet. Het is bovendien te laag. Het plafond zit op twee meter. ,,De kelderruimte van een horecagelegenheid moet 2,30 meter hoog zijn”, weet Van der Linden. ,,Zodadelijk kan Singh fluiten naar zijn vergunning.”

De restauranteigenaar wordt er moedeloos van. Hij heeft ook al geen tuin meer. Voorheen kwam zijn keuken uit op de binnentuin. Maar de deuren die daar voor de verbouwing nog wel waren, zijn er niet meer. ,,Ik moet toch een vluchtroute hebben”, gebaart hij.

Vergiftiging
Ook bij Van der Linden is het conflict met De Key volledig uit de hand gelopen. Hij heeft een flink kleinere winkelruimte gekregen, maar veel erger is dat zijn werkruimte niet meer af te sluiten is. ,,Als juwelier die klokken repareert werk ik met ammoniak en benzine. Die walm wil ik toch niet in mijn hele winkel hebben. Dat is bijna vergiftiging van mijn klanten.”

Beide ondernemers zijn inmiddels door al hun reserves heen. En dan te bedenken dat De Key de huren na de renovatie verhoogd heeft. ,,Die is bijna verdubbeld”, roepen de ondernemers.

Het conflict moet nu maar eens uit de wereld, vinden de twee. ,,Ze zeggen steeds: ga maar naar de rechter, dat is hun stopwoordje. Ook nu weer. Dit is voor een woningcorporatie een simpel probleem. Dat kunnen ze toch gewoon oplossen.”

Frans Ondunk van de Huurdersvereniging Oost heeft de twee proberen van hun hongerstaking te weerhouden. ,,Maar de mannen zijn ten einde raad. Al maanden”, weet hij. ,,Ik zie de winkels graag weer open gaan.”

Gesprek
Later op de dag kregen de twee ondernemers een reactie van De Key. Per brief. Een woordvoerster laat ons weten dat de corporatie wil dat een deskundige tussenbeide komt om de zaak op te lossen. ,,We willen in gesprek.”
bron: de Telegraaf

Zie ook: Nering ten einde