“Geen mens kan je openbaren dan wat reeds half slapend in de dageraad van je kennis ligt. De leraar die in de schaduw van de tempel wandelt, te midden van zijn leerlingen, geeft niet van zijn wijsheid, maar veeleer van zijn geloof en zijn liefde. Zo hij inderdaad wijs is, nodigt hij je niet uit het huis van zijn wijsheid binnen te treden, maar leidt je naar de drempel van je eigen geest.”
Khalil Gibran, De Profeet
Met verslagenheid heeft Onze hoop kennis gnomen van het onverwachte overlijden (31 januari 1947 - 2 juli 2008)
Najib heeft zich vanaf het allereerste uur, nog ver voordat comité Onze Hoop was opgericht, met vuur en enthousiasme ingezet voor projecten voor en door migranten met een handicap of chronisch ziekte. Hij heeft zich sterk gemaakt voor de empowerment en zelforganisatie van de doelgroep en wist als geen ander mensen te motiveren. Tegelijkertijd was hij zich er sterk van bewust dat het in de eerste plaats noodzakelijk is om taboes te doorbreken en lotgenotencontacten te stimuleren. Daar zijn we aan gaan werken door themabijeenkomsten te organiseren waarbij het horen van de eigen verhalen, het inventariseren van de behoeften en vooral ook het inzetten van vervolgacties primaire aandachtspunten waren. Najib was onze presentator bij de themabijeenkomsten en hij verstond het vermogen om mensen op indringende wijze te interviewen, de algehele lijn in de gaten te houden en resultaten krachtig samen te vatten. Hij was ook zeer gespitst op de aanwezigheid van lokale politici en die kwamen dan uitgebreid aan het woord. De eerste themabijeenkomst op 26 mei 2006 was een zeer emotionele en toen werd ook spontaan comité Onze Hoop gevormd.
Bravo Najib, we zullen je missen.
Ahmed
Arthur
Fatima
Ouafila
En alle anderen
Vaarwel Najib,
Dierbare vriend,