Het zal wel weer aan mij liggen maar na een jaar Vogelaar en nog veel meer jaren vergelijkbare lokale politiek vind ik mijn buurt er bepaald niet prettiger op. Een jaar ben ik weggeweest, en ik ken de buurt al niet meer terug. Al mijn overburen zijn verhuisd en daar begint het dan nog maar mee.
De mooiste pleinen hebben gapende gaten. Er staan overal grote auto’s. Er ligt meer zwerfvuil dan ooit tevoren en er staat permanent grofvuil naast de ondergrondse containers. Er is weer wildplak. En tenminste 10 winkels hebben een ander heenkomen gezocht dan de Javastraat. Het is in elk geval geen plek meer om gezellig mediterraan te winkelen, of de Azarbeidjanse coalitie (pvda, groenlinks, vvd) moet Kroatië in gedachten hebben gehad. 

Tegenwoordig kijk ik uit op het cafe Seleccio, waarover ik nog zei dat het meeviel anderhalf jaar geleden, tijdens de luchtspiegeling van rassenrellen.  Er hangt flink veel gespuis, FLINK VEEL.  Een man die ik herken als iemand waarvan de roddel gaat dat hij een dealer is, fietst rond op zijn crossfietsje. Een paar bezoekers vonden het binnen het cafe zeker niet zo gezellig en praten luidkeels, terwijl ze om een parkeermeter hangen. Hun lawaai galmt door de voormalige binnentuin die nu meer een halfbinnentuin is. 
Er komen dan plotsklaps massaal auto’s bij het hoekje. Een busje komt van links en parkeert midden op de straat, een grote zwarte bmw komt uit de richting van de voormalige snackbar (waar is gvd die snackbar heen??) en stopt daar eveneens, ter hoogte van de parkeermeter. Het oorspronkelijke groepje mannen verwijdert zich nu van de parkeermeter en een ander groepje komt bij die parkeermeter terug. Die gaan echt helemaal hangen over de meter heen. Tot er twee mannetjes in rode jasjes (zgn straatcoaches) langs komen gefietst. Dan stuift iedereen weg en naar binnen. Een brede man met kaal hoofd en bruine leren jas, type voor zichzelf begonnen uitsmijter loopt in een raar soort omhelzing pal achter een joch van rond de twintig in spijkerpak en duwt hem het cafe binnen.
Datzelfde joch zat vandaag in een portiekje, daar vlak in de buurt. Ik kwam van de praxis en werd van achteren ingehaald door een eigenaardige jongen van een jaar of 25, op bruine sandalen en in blauw pak. Hij heeft een baard maar zijn gezicht is er te jong voor. Insh Allah, zegt het joch in spijkerpak, als hij passeert. De baardman knikt terug. Er stijgt een geur van flink versneden cocaine uit het portiek op. Dat geurtje heb ik in den haag leren herkennen, door een handvol gebruikende stadsnomaden. Het heeft mijn leven verrijkt. Ik kan nu maatschappelijke problemen pas echt op waarde schatten. Wij mogen de Colombianen wel excuus gaan maken. De troep zit overal.

Zo heb ik het toch niet achtergelaten?

Tja, misschien moeten er ook in jouw straat camera’s worden opgehangen?
Wat jammer dat de verloedering aan het toeslaan is geslagen tijdens je afwezigheid. Het zou echt triest en vervelend zijn als het echt zo zou zijn.
Maar dat de snackbar weg is zou misschien ook nog positieve gevolgen kunnen hebben?

Wat is ‘wildplak’ eigenlijk?

Hoe zit het trouwens met dat dubbelkolomse design van de site? Had op zich een veel meer informatieve uitstraling, of was het een beetje overkill voor de gemiddelde bezoeker?

Komende weekenden zijn mijn ouders jarig dus dan kan ik ook al niet Zeeburgeren…

nou ik was er al verschillende dagen mee bezig om de pagina op details mooi recht te krijgen, maar als tie eenmaal af is, dan moet ik dat 5 x nog eens opnieuw doen, omdat iedere kleurtjesafdeling niet alleen een andere html maar ook een andere css heeft. kortom veel werk, veel tijd. 
Neem nu de website vromtotaal, daar heeft ieder tijdschrift zijn eigen weblog maar ieder tijdschrift ziet er hetzelfde uit, nou dat wil je eigenlijk niet, in elk geval, dat moet je niet willen, want ieder tijdschrift is uniek. Dat wilde ik dus ook met de pagina cafe en columns etc om te voorkomen dat t iedereen paars voor de ogen ziet, dus daarom is deze pagina heel heel anders dan de voorpagina.
Bovendien zit ik al een tijdje met t volgende probleem, hoe groot moeten de knopjes worden, zo zie je hieronder de knopjes submit en preview, maar daarboven et verzendenknopje. In de oorspronkelijke css heten die allemaal “knopje” en knopje is zus breed en zo hoog. Maar als ik nu in de css dat verzenden-knopje net zo groot wil hebben als de tabel die eronder staat, dan worden die submit en preview knopjes dus ook zo groot en dat ziet er niet uit. Dus zoals je ziet, hier heb ik geprobeerd om die knopjes even lang te krijgen en dat ging natuurlijk helemaal mis en daarom is dat verzenden-knopje hier iets langer dan de tabel en -ook zo irritant, dat invulveld, die grootte staat niet inde css en maar in de html en dan ook nog wel met perccentages, zodat je dan moet gaan zitten pielen welk percentage het meest overeen komt met de pixelgrootte, met uiteraard als gevolg dat ik het opgegeven heb op het moment dat t allemaal niet meer klopte en het invulveld wat kleiner was dan de tabel en de knop net iets groter dan de tabel.
Toen heb ik ook nog een stressballetje tegen een raam gegooid en heel hard geschreeuwd.

Verder hoeven er wat mij betreft geen camera’s in de straat maar ik verbaas mij wel dat als de politie rondrijdt, dat er dan nooit gedoe is.
Ik moest vandaag wel honderdduizend verhuisdozen wegggooien in de ondergrondse container, moet je ze ook nog in kleine stukjes opvouwen en een soortement imamfiguur in djelabbah en met puntschoenen ging een bankje schoon en droog vegen om daar te gaan zitten en drie surinaamse jongetjes schopten een bal precies in de prullenbak van een behoorlijk grote afstand voor een weddenschap, ze boden daar ook wel honderd keer hun excuses voor aan, wat lief.Oh ja en twee hangjongeren met een voetbal kwamen zeggen tegen mij toen ik daar flink bezweet was (want al die dozen moeten dus ook al die trappen af en dat kan beslist niet in 1 keer) nu ja die jongens vroegen nog “sterk? “ en ik vatte dat verkeerd op en zei “ja die dozen zijn nog flink sterk, dat valt vies tegen”. t viel ook tegen want op de doos stond ook strong box, en de onderkant was verdorie vastgeniet.
Nou ja t waren allemaal vredige tafereeltjes. t was rustig bij dat cafe daarachter, en er was dus wel politie. dus wat denk ik dan, dat t helpt als er politie af en toe rondrijdt. Dat merk ik al aan mezelf als ik door de verhuizing vergeten ben dat het licht niet standaard op mijn fiets zit en ik zonder licht terug moet fietsen vanuit bos en lommer. Mijn hart staat stil.

Van dat verhaal is mijn hart inmiddels ook stil gaan staan. Gelukkig is het bij dat cafe rustig.

Leuk, drie columns ipv eentje!