Uit het Parool, door Joost Zonneveld
Stadsdeelbestuurder Fatima Elatik vindt dat de Rekenkamer Amsterdam niet goed genoeg heeft gekeken naar het complexe probleem van huisvesting van scholen in Zeeburg.
In opdracht van de deelraad bekeek de Rekenkamer hoe het met de schoollokalen in het stadsdeel gesteld is. Stevige tekorten op de begroting waren daar aanleiding voor.
Uit het onderzoek van de Rekenkamer bleek vorige week onder meer dat twintig procent van de lokalen niet voor onderwijs wordt gebruikt en dat de administratie niet op orde is. Ook ontbreekt een visie op de lange termijn, aan de hand waarvan rekening gehouden kan worden met de toekomstige behoefte aan schoollokalen.
Herkent u zich in de conclusies van het onderzoek?
“Ik heb eigenlijk niets nieuws gelezen, maar wat ik msite in de hele discussie, is de kwaliteit van het onderwijs. De Rekenkamer heeft alleen naar de financiële kant gekeken. Ouderkamers, naschoolse opvang en het carrousselmodel op IJburg, waar scholen extra activiteiten aanbieden, zijn ook van belang voor de buurt als geheel, maar kosten wel geld.”
Volgens de Rekenkamer mogen die activiteiten simpelweg niet voor rekening komen van onderwijshuisvesting.
“We proberen zoveel mogelijk lokalen te verhuren en daar krijgen we ook geld voor. Het extra geld dat de deelraad voor volgend jaar kan vredelen, komt voor een deel van de verhuur van lokalen. De tekorten zijn dus eigenlijk helemaal niet zo groot. Tegelijkertijd is het soms niet te voorkomen dat een lokaal in een school niet wordt gebruikt.”
Volgens de onderzoekers staat twintig procent - vijftig lokalen - leeg. Die worden toch niet allemaal verhuurd?
“In de Indische Buurt is de behoefte aan lokalen de laatste jaren afgenomen; daar moeten we een gedeelte van de lokalen afstoten. Het probleem is dat scholen als gebouw worden neergezet, niet als losse lokalen. We proberen ze een andere bestemming teb geven, maar ik heb liever een overschot dan een tekort. Situaties zoals op IJburg, waar kinderen op de gang les krijgen, vind ik verschrikkelijk. Maar een extra noodvoorziening kost zo een half miljoen euro en dat geld heb ik niet.”
De planning zou niet deugen. De ene school heeft te veel en de andere te weinig lokalen.
“De veranderingen in de bevolkingssamenstelling houden we voortdurend in de gaten. In 2002, toen de eerste bewoners op IJburg kwamen wonen, begonnen we met vier scholen. Daar werd toen om gelachen, maar al heel snel waren ze vol. Nu willen we nog twee scholen op IJburg beginnen. Als ze daar toestemming voor krijgen van het rijk, moet ik een plek voor ze vinden, maar ik weet niet waar. Daar komt nog bij dat de bouw van scholen niet gelijk loopt met de veranderingen van de bevolking.”
Wat moet nu gebeuren om de situatie te verbeteren?
“We moeten de financiën en administratie binnen het stadsdeel beter op orde krijgen. We moeten met de scholen en het projectbureau IJburg beter werken aan de planning van de scholen op de lange termijn en de gemeente moet meer geld beschikbaar stellen. De huisvesting op IJburg kost ons te veel geld.”